دنيا غزل نداشت، اگر دختری نبود …!

? محمد مهدی درویش زاده

[ #دختران_عزیز_روزتون_مبارک? ]

اینقدر نگویید من؛ این من که می گویید شیطان است.

شاید کار تشکیلاتی به دلیل ماهیتش که عده ای با دغدغه های مشترک را دور هم جمع می کند تا در جهت اهداف و آرمانهایشان فعالیتی انجام دهند، موجب می شود تا افراد جدیدی که دغدغه های همسو با موسسان داشته یا گرد روزمرگی و فردنگری ها روی دغدغه هایشان را فراگرفته تحریک شوند، تا به فعالیت بپردازند و موجبات جدایی از این بیماری فردگرایی حوزوی های این روزها را فراهم سازد.

از سوی دیگر دریک تشکیلات و گروه ، برخورد سلیقه ها موجب بحث های آزاد در میان اعضا می شود و وقتی بحث و جدل های طلبگی در چهارچوبی مشخص و با موازین تعیین و تأیید شده صورت بگیرد، زمینه های بصیرت افزایی و رشد سیاسی اجتماعی طلاب خواهر را فراهم می کند…

شاید از این طریق از خواب شیرین عادی نگری اطراف بیدار شویم…

تشکلی فرهنگی_ سیاسی به هدف بازخوانی اهداف انقلاب در موسسه به تصویب رسید…

نشسته ایم دور هم تا نقد کنیم خودمان را تا شاید خود بهتری بسازیم… با رد کردن برخی نقدها خودمان را که نمی خواهیم راضی کنیم…

نشسته ایم تا از دغدغه هایمان بگوییم… دغدغه هایی که دلنگرانی های اساتیدمان نیز هست و البته دلواپسی های همه آنها که درد دین دارند… کسی را نمی خواهیم محکوم کنیم به ناحق… همه ما مقصریم… از من طلبه تا آنها که نشسته اند و از دور دستی بر آتش دارند و هر روز یک برنامه جدید برایمان ارائه می دهند…

اما بحث ما مقصر نیست… باید فکری کرد… به من می گویند تو زیاد بزرگ می کنی مشکلات را!!!

گفتم: بزرگند…

گفت: کلاس ما که خیلی خوب است… حجابشان به جاست و مهمانی ای دوره ای هم داریم و … من که ایرادی نمی بینم…

خوب عزیز من ایراد همین جاست که نمی بینیم… من هم تمام حرفم اینست که شده ایم فرد گرا… من و زندگی من و دوستانم مهمند… اصلا آنقدر سرمان گاهی زیر برف خوشبختی هایمان مانده که دردها را نمی بینیم…

دغدغه های آقای مهربانیمان را نمی بینیم…یا می بینیم و دیدنمان با ندیدنمان یکی است…

کافی است کسی رهبرمان را بدون لفظ آقا خطاب کند؛ انوقت رگ غیرتمان باد می کند(که باید هم باد کند) اما خودمان هیچ از دغدغه ها و حرف های دلشان خبر داریم؟؟؟

وقتی رهبر ما می گویند وضعیت حوزه مناسب نیست، آنوقت من و تو می گوییم ما که مشکلی نمی بینیم!!!

همین ندیدن مشکل خودش بزرگترین مشکل است… نیست؟؟؟

می گویند عجولی…

این سالها آنقدر ندیدیم و بیخیالی طی کردیم که وضعمان شد این…

می پرسی چه شده؟

می گویم: اساتید ناراضی… نه درس خواندمان درس خواند طلبه است… نه لباسمان، نه نگاهمان، نه حرف زدنمان، نه باورهایمان، نه نظراتمان،نه آمدنمان، نه نظممان، نه… خودمانیم چه چیزمان همانی است که باید؟؟؟

و این دل مرا بیش از هر چیزی خون می کند: می گوییم مشکلی نیست… درد ندارد این حرف؟؟؟

این یعنی من اصلا ضعف هایمان را ضعف نمی دانم… همه چیز آرام است و ما چقدر خوشبخیتم!!! و همینمان کافی است…

یادمان رفته  که اینجا صرف کلاس اخلاق نیست…صرف پله ای برای بالارفتن سواد نیست… صرف خوشمان باشد که عده ای به ظاهر مذهبی( ته مانده های تفکرات انقلاب) دور هم جمع شده ایم و در محیطی سالم روزمان را شب می کنیم نیست…

اینجا حوزه علمیه است… اینجا پادگان سربازان آخر الزمان است… اینجا محل پرورش انسانهایی است که نگاهشان کمی…فقط کمی بالاتر از افق دید عوام باشد… اینجا محل رشد انسانهایی است که دغدغه  دین دارند و آمده اند تا مرزبانی بیاموزند و دیده بان شوند… بصیرت مشق کنند و جا پای آنهایی بگذارند که رفتند تا دین بماند…

باور کنیم به همین منوال بیخیالی طی کنیم و در دو دوتای دنیا و آخرت خودمان بمانیم مانده ایم…

دنیا منتظر من و تو نمی ماند… دشمنان تشیع دست به دست هم داده اند و در سرعتی قارچ گونه سمی کرده اند فضای دنیا را و روز به روز بیشتر پیشتر آمده اند و من و تو هنوز بحثمان اینست که چرا ما را اردوی قم و جمکران نمی برند؟؟؟ چرا اساتید امتحان میان ترم می گیرند؟؟؟ چرا آموزش سخت می گیرد؟؟؟ چرا آن استاد به من گفت تو؟؟؟

به زودی به روز خواهم شد با این عنوان:

من هرگز به اصلاح طلبان اعتماد نداشته و ندارم…

تلخ یا تند بودنش را نمی دانم اما یک چیز را می دانم: منصفانه بود بیشک… و به جهت احترام استادی از گذاشتنش در این مجال ابا نمودم…

اما ایشان کمی بی انصافانه نقد مرا نقد نمودند…

جناب آقای رئیس…

من هرگز اهل تفسیر به رای نیستم چرا که معتقدم تفسیر به رای و خواست و سلیقه شخصی از ابزار اصلاح طلبان است و من هرگز برای رسیدن به خواسته و به کرسی نشاندن حرف هایم نیازی به استفاده از تفسیر شخصی نمی بینم…

آنچه من نگاشتم تنها سوالی بود که برخوردهای متعدد روسا و طلاب عزیز پر رنگ ترش نمود…

حالا این سوال را اینجا بار دیگر مطرح می نمایم:

چرا رهبری(مدظله العالی) دانشجویان را افسران جنگ نرم نامید اما طلبه را سرباز مقدم؟؟؟

و یک چیز را ایمان دارم و آن اینکه رهبرم هرگز واژه ای را بیجا صرف ننموده است و نخواهد نمود…

سید صادق برادر کوچک‌تر سید محمد است که بعد از فوت وی در سال 1380 در شهر قم، عملاً تبدیل به بزرگ خاندان شیرازی‌ها شد. عناد و دشمنی این جریان با انقلاب اسلامی ایران و شخص حضرت امام خمینی و نیز حضرت آیت‌الله خامنه‌ای، امری است که ایشان هیچ واهمه‌ای از ابراز علنی آن حتی در داخل جمهوری اسلامی ایران نداشته‌اند.

برادر کوچکی که از برادر بزرگ جلو افتاد!

برادر دیگر سید صادق، سید مجتبی است که اکنون در انگلیس حضور دارد و وی نیز در کسوت علما ظاهر می‌شود. فیلم صحبت‌های سید مجتبی علیه شخص رهبری و مجموعه فحش‌های رکیک وی نسبت به رهبری نظام هزاران بار در فضای مجازی دیده شده است و به جرات می‌توان گفت که از میان تمامی جریانات ضد انقلاب اسلامی ایران و رهبری در سرتاسر دنیا، هیچ‌کدام چنین جسارتی در توهین نسبت به ایشان نداشته‌اند.

«سید مجتبی شیرازی برادر سید صادق و فحاش به مقام معظم رهبری- پدر زن یاسر الحبیب»

این جریان با به راه افتادن شبکه الفدک سابق و صوت الاطهار توسط شیخ کویتی یاسرالحبیب جانی تازه گرفت و گفته می‌شود که میان ایشان و یاسرالحبیب رابطه‌ای سببی نیز وجود دارد (ظاهراً یاسرالحبیب داماد سید مجتبی شیرازی است). علی‌رغم تکفیر طیفی از علمای شیعی از شهید محمدباقر الصدر گرفته تا آیت‌الله سیستانی، مکارم شیرازی و رهبری و… توسط یاسرالحبیب در 13 شبکه‌ ماهواره‌ای منتسب به شیعه، جریان شیرازی‌ها به هیچ‌وجه حاضر به تبری از وی نبوده و نیست.

13 شبکه با هزینه‌های حداقل 95 هزار دلاری ماهیانه برای هر شبکه

از مهم‌ترین اقدامات ضد شیعی و مذهبی این گروه منتسب به شیعه در فضای ماهواره‌ای جهان، می‌توان به تأسیس چند شبکه فارسی و عربی زبان با نام‌های شبکه جهانی امام حسین 1و2و3، مرجعیت، فدک، سلام، رقیه، ابوالفضل العباس، الانوار، خدیجه، الزهرا، المهدی و… اشاره کرد که در ایام محرم با تبلیغ شنیع‌ترین مسائل با عنوان شعائر حسینی، باعث وحشت مردم دنیا از شیعیان شده‌اند! شبکه‌هایی که با پنهان شدن در ظاهر دینی سعی می‌کنند جلوه‌های واقعی شیعی بودن را به صورت کاملاً وارونه نشان دهد. البته اکثر این شبکه‌ها با حمایت شخص آیت‌الله سید صادق شیرازی و بیت آن تأسیس و به فعالیت خود ادامه می‌دهند. نکته قابل تأمل آنجاست که هزینه احداث و راه‌اندازی و مدیریت این شبکه‌ها چگونه تأمین می‌شود؟ آن هم بدون حتی پخش یک برنامه تبلیغاتی!

13 شبکه با هزینه‌های حداقل 95 هزار دلاری ماهیانه برای هر شبکه

آقای هدایتی مدیر شبکه سلام درباره میزان هزینه ­های یکی از این شبکه‌ها می­گوید: « هزینه های پخش و تولید ما ماهیانه بالغ بر 95 هزار دلار است. 75 هزار دلار آن استودیو پخش و 20 هزار دلار آن به تولید برنامه اختصاص دارد که این مبلغ در مقایسه با دیگر شبکه های ماهواره ای بسیار ناچیز است.»

جبهه جبهه ترس در عمق رجزخوانی توست

“گفتگو” از کی همان “هیهات من الذله ” شد؟!

سر بریدی از حسین(ع) انگار قربانی توست

اندکی آرام ای “استاد تفسیر به رای"!

کربلا بالاتر از فهم مسلمانی توست

همچو اعرابی، به ترکستان غربی میروی

ننگ ذلت تا ابد بر روی پیشانی توست

باز هم با گرگ ها قصد ترحم کرده ای

گله کفتار ها خرسند چوپانی توست

ریش و قیچی دستت امّا باز،“این خط این نشان”

آخر این جوجه بازی ها،  پشیمانی توست

بارها دورت زدند و رفت، ما هم منتظر

تا کدامین دور دیگر، دورِ پایانی توست

****

ساقی تاریخ!، طعم باده ات تکراری است

جام زهری در شراب تلخ روحانی  توست!

مجتبی نادری طاهری 

یعنی آقای نادری حرفی برای گفتن نذاشتند…